‘Ze moesten er een pizzapunt uit snijden. Mijn ene oor is nu kleiner dan het andere’

Hugo van Vledder kreeg meerdere keren huidkanker
Gepubliceerd 20 juli 2026
Hugo van Vledder door Maaike van Haaster
Beeld Maaike van Haaster

Hugo van Vledder is bestuurslid van de ­Huidkanker ­Stichting. Hij kreeg meerdere keren huidkanker.

“Het begon zo’n vijftien jaar geleden met een schraal plekje in mijn hals dat maar niet wegging. Ik dacht aan eczeem, niet aan huidkanker. De dermatoloog eigenlijk ook, maar hij nam voor de zekerheid een biopt. Ik weet nog precies waar ik was toen ik de uitslag kreeg. Het bleek een basaalcelcarcinoom, de minst agressieve vorm van huidkanker. Ik kreeg een chemozalf. Die tast de kankercellen aan. Door de zalf wordt de huid rood en ontstoken en krijg je na paar weken korsten. Niet fijn, wel effectief. Het is niet duidelijk waar en wanneer de huidkanker is ontstaan. Als kind speelde ik veel buiten, in een tijd waarin bijna niemand zich ­insmeerde. Later woonde ik in Florida en Maleisië. En bij het golfen heb ik me ook niet altijd ingesmeerd. Waarschijnlijk is het een ­optelsom van alles bij elkaar. 

In de jaren daarna kwam de huidkanker terug, ongeveer eens in de anderhalf à twee jaar. Ik heb meerdere basaalcelcarcinomen gehad, onder andere in mijn ­gezicht en op mijn oor. Daar moesten ze ­letterlijk een soort pizzapuntje uitsnijden. Mijn ene oor is nu kleiner dan het andere, al geloof ik niet dat iemand het ziet. In 2021 kreeg ik een plaveiselcelcarcinoom op mijn neus. Dat groeide sneller en voelde anders. Ik was er gelukkig op tijd bij. Het is ruim wegge­sneden, waardoor de angst voor uitzaaiingen eigenlijk niet echt speelde. Het zat wel op een vervelende plaats, ik dacht: dat wordt esthetisch niet zo fraai. Uiteindelijk hield ik er alleen een deukje in mijn neus aan over.Wat ik niet zag aankomen, was dat ik nooit meer bloed mag doneren. Dat voelde echt alsof je een besmettelijke ziekte onder de ­leden hebt; alsof je ineens een soort tikkende tijdbom bent. Ik ben er verder nuchter onder, want ik zie in mijn omgeving ook dat het anders kan lopen. In mijn directe omgeving heeft iemand elke drie maanden een melanoom en die zijn veel agressiever en gevaarlijker. 

De cijfers over huidkanker zijn schokkend: 52 procent van de kankerdiagnoses is huidkanker en elk uur komt er in Nederland een compleet voetbalelftal aan patiënten bij. Daarom zeg ik: onderschat huidkanker niet. Laat vreemde plekjes controleren en neem ze serieus.”

Dit artikel verscheen eerder in Plus Magazine juli 2026. Abonnee worden van het blad? Dat doe je in een handomdraai.

Bron Plus Magazine