Bij Gerrie Dijkhuijsen zijn meer dan 53 plaveiselcelcarcinomen, een aantal basaalcelcarcinomen en een beginnend melanoom weggesneden. Zij verloor twee vingers door de kanker.
“Ik groeide op in Den Haag, vlak bij het strand. Het was de tijd dat een kleurtje als gezond werd gezien. Was je bleek, dan adviseerde de huisarts zelfs de hoogtezon. Zonnebrandcrème met SPF was er nog niet. Later ging ik regelmatig naar Florida.
Het was inmiddels bekend dat vaak zonnen onverstandig is. Ondanks een medische opleiding inclusief stage bij dermatologie, dacht ik dat het voor mij niet gold. Mijn ijdelheid won van mijn verstand. Vanaf mijn 35ste kreeg ik overal nare plekken op mijn huid, vooral in mijn gezicht. Te gemakkelijk wordt gedacht dat huidkanker met zalfjes weggaat. Soms is dat zo, maar die zalfjes veroorzaken pijnlijke wonden. Sommige plekken moeten worden weggesneden, met littekens als gevolg. Bij mij zijn meer dan 53 plaveiselcelcarcinomen verwijderd, verder een aantal basaalcelcarcinomen en een beginnend melanoom. Huidkanker is een chronische ziekte die je leven beheerst. De afgelopen jaren waren het zwaarst. Ik kreeg tumoren op en tussen mijn vingers. De arts stelde amputatie van mijn ringvinger voor.
Dat wilde ik niet. Ik koos voor radio- en immunotherapie. De uitzaaiingen verdwenen, maar de tumoren in mijn vinger groeiden door en de pijn werd ondraaglijk. Zo erg dat ik op een gegeven moment niet meer verder wilde. Toen heb ik toch gekozen voor amputatie. Maar de eerdere bestraling zorgde voor weefselschade en vertraagde de wondgenezing. Door die complicaties moest ook mijn middelvinger worden verwijderd. Mijn belangrijkste les: wees niet zo eigenwijs om een behandeling meteen af te wijzen, luister goed naar wat artsen zeggen en vraag door. Als ik dat gedaan had, had ik geweten dat je nooit je handen moet laten bestralen.
Houd zelf goed je behandeling in de gaten. Mijn oncoloog stuurde me terug naar de dermatoloog, omdat de tumor snel groeide. Twee maanden later had ik nog niets gehoord. Pas toen ik zelf aan de bel trok, kwam alles in beweging. Als patiënt moet je dus blijven meedenken. Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen lichaam. En als laatste: ook als je op de fiets weggaat, vergeet niet je handen in te smeren met factor 50.”
Dit artikel verscheen eerder in Plus Magazine juli 2026. Abonnee worden van het blad? Dat doe je in een handomdraai.
