Rondje Cap Corse

Het schiereiland Cap Corse steekt als een vrolijke thumbs up in het noorden van Corsica de zee in. Cap Corse begint in de leuke stad Bastia, die we trouwens aanbevelen voor een citytrip. Maar Bastia is ook het startpunt van een unieke fietstocht.

Hotspots Calvi en Bonifacio op Corsica moeten het hebben van het toerisme, maar Bastia, de hoofdstad van het noorden, is een échte stad, die ook draait als de bezoekers zouden wegblijven. Juist dat maakt het aantrekkelijk: als bezoeker ben je te gast. En de Bastianen bieden hun gasten alles wat ze wensen: zon en kleur, een oude haven, de citadelwijk erboven, volle terrassen en leuke winkels. Geen straf dus, dat onze huurfietsen pas op de tweede dag dat we hier zijn, worden geleverd. Collega-fotograaf Mick en ik huren onze fietsen bij APPeBIKE, een Corsicaanse start-up, die vanaf het eerste uur betrokken is geweest bij de ontwikkeling van de GT20. Dat is de 592 kilometer lange fietsroute die sinds 2019 Corsica van noord naar zuid doorkruist, na eerst een groot stuk kust te volgen. Het begin ervan vormt ons rondje Cap Corse van 134 kilometer.

Elektrische assistentie

Om onze e-bikes te testen, fietsen we eerst de Corniche, een rustige panoramaweg waar je vanuit de hoogte over zee uitkijkt. Daar moeten we wel eerst vanuit Bastia naar toe klimmen. Op een gewone fiets met bepakking zou het een harde dobber zijn, maar nu zetten we de elektrische assistentie een tandje sterker en het is alsof we normaal fietsen. Het is niet de enige reden waarom we e-bikes kiezen. Per auto zou Cap Corse een hoop stress veroorzaken vanwege de smalle wegen, de talrijke bochten (die ik met de fiets minder moeilijk vind) en het geringe aantal stopplaatsen, terwijl er zo veel te zien is. Voor een gewone fiets gaat het parcours van de kustroute te vaak flink op en neer, met soms 2081 meter hoogteverschil. Oplossing: de e-bike. We hebben de vrijheid te stoppen waar we willen, horen de vogels en ruiken de maquis (Corsicaans landschap met dicht struikgewas) met zijn mediterrane kruiden. Toch hoeven we ons niet meer in te spannen dan we zelf willen.

Cap Corse is beroemd om z’n Genuese torens

Beroemde torens

De Corniche eindigt met een heerlijke afdaling naar kustdorp Miomo, waar we op het strand oog in oog komen met de eerste Genuese toren van de tocht, die helaas door een mislukte restauratie is gedegradeerd tot een Disneyversie van zijn vroegere trotse zelf. Gelukkig heeft Erbalunga, het volgende dorp, zijn authentieke toren nog. Hij waakt over het pittoreske haventje, dat omgeven wordt door restaurants en terrassen. Hier komen de bewoners van Bastia graag uitwaaien. Cap Corse is beroemd om deze schitterende torens, die in de 15de en 16de eeuw de kust moesten beschermen tegen Turkse piraten. De bekendste is de Tour de l’Osse, die verder noordelijk boven de weg uittroont. 

In de loop van de namiddag bereiken we het badplaatsje Macinaggio, waar we overnachten. Er is nog tijd voor een kustwandeling vanaf het uitgestrekte Tamarone-strand. We doorkruisen de maquis, hier is het struikgewas zo hoog dat het pad een tunnel vormt. Het gaat richting de noordpunt van Cap Corse, een beschermd kustgebied. Uiteindelijk komt de Tour de Santa Maria Chjapella in zicht, de allerberoemdste toren van Cap Corse. Hij heeft zijn eigen baai, kijkt uit over zee en in de verte naar het Italiaanse eiland Capraia. De sfeer rond deze gehavende, maar toch trots standhoudende Genuese toren is magisch. Zijn gapende wond kreeg hij eind 18de eeuw. Het was de tijd dat de Fransen de Genuesen, die Corsica tot dan toe beheersten, van het eiland af hadden gegooid. Maar de Corsicanen wilden liever onafhankelijk zijn. Daarbij hadden ze de hulp ingeroepen van de Engelsen, die in die tijd niets liever deden dan aartsvijand Frankrijk dwarszitten. Zo gebeurde het dat admiraal Nelson de Fransen beschoot, die zich in de toren verschansten. Nelsons kanonskogels lieten een indrukwekkende ruïne achter. De volgende ochtend fietsen we door Rogliano, een bergdorp met uitzicht op de kust. Hier in de regio, in het binnenland, vind je, afgezien van ronde torens ook historische, vierkante exemplaren. Ronde torens waren bedoeld om de bevolking en naburige wachters van torens te waarschuwen voor naderende piratenschepen, de vierkante waren versterkte huizen van de belangrijkste notabelen en boden de bewoners bij gevaar een schuilplaats. De meeste zijn nog altijd in privéhanden. Morsiglia, dat we na een oversteek van de oost- naar de westkust bereiken, telt er negen, uit de hoogte uitkijkend over zee.

Bergdorp is ook badplaats

Het mooiste dorp van Cap Corse is Nonza. Het ligt op een bult boven de westkust, maar voor wie de steile trap omlaag wil lopen, biedt het ook het grootste strand van de Cap. Je kunt er dus over twisten of het een bergdorp is of een badplaats. Het heeft een paar heerlijke terrassen. Het Café de la Tour, nabij de weg, ademt de gemoedelijke sfeer van een Provençaals bistroterras, terwijl La Sassa, boven bij de toren, veel chiquer is, met uitzicht langs de kust en over de open zee. Nog weinig ontdekt is Da Noi, onze aanrader, verstopt aan de zuidzijde van het dorp, met een onverwacht terras en zicht op de Golf van Saint-Florent. Vooral de zuidflank van het dorp is aangenaam. Hier kun je in alle rust flaneren, tussen de hellingtuinen, met bloemen en een pad dat door een tunnel van cactussen voert. De baai, waar het over uitkijkt, vormt geografisch de afsluiting van Cap Corse. Wat ons resteert is de oversteek terug naar Bastia, via de lieflijke wijnvallei van Patrimonio. Want behalve om zeevruchten en cederappels is Cap Corse bekend om wijn. Steeds meer wijnboeren stappen er over op bio. En een tegendraadse zoon van een wijnbouwersfamilie is er biologisch bier gaan brouwen…

Lokale drankjes

We ontmoeten Pierre-François Maestracci bij zijn proeverij. Zijn Ribella is ondertussen, na Pietra, de tweede brouwerij van Corsica. Alle ingrediënten worden op het eiland geoogst. Voor het blonde bier Ribella Imurtale zijn bloemen van de kerrieplant aan de hop toegevoegd. In de honingbiervariant Apa Regina fermenteert maquishoning mee en Alchemia is een gedurfd huwelijk tussen bier en rosé van lokale druiven.

Terras bij ondergaande zon

Tegen de avond zijn we terug in hoofdstad Bastia, we geven onze fietsen af en lopen naar de citadelwijk. Nergens anders in Bastia – en misschien in heel Cap Corse – kun je de dag beter laten uitklinken dan op het terras van Chez Vincent. Het is handig om vooraf te reserveren, want je bent niet de enige die vanuit de hoogte wil neerkijken op de oude haven, de veerhaven en het eiland Elba dat op de zee lijkt te drijven. Terwijl de zon ondergaat en de lichten in de prachtige lampenkappen boven het terras aangaan, zien we de veerboot aankomen waarmee we morgenochtend zullen vertrekken.