Een hobbyist ben ik niet. Ja, als kind verzamelde ik postzegels, speldjes en (weet u nog?) sigarenbandjes. Maar bij al die liefhebberijen bekroop me op enig moment een naar gevoel van verlammende nutteloosheid. Waarom doe ik dit? En bovendien kwam er in de puberteit het voorspelbare moment dat ik onweerstaanbaar plezier kreeg in bier drinken en Friese meisjes.
Amerika-deskundige en journalist Charles Groenhuijsen bespreekt actuele maatschappelijke kwesties.
Hobby’s blijven bij velen wel, en ook hardnekkig. Deze mensen kunnen familieleden en vrienden zelfs vervelen met hun verzamelwoede. Ik zie een vriendelijke tante of invoelende overbuurman voor me die minzaam informeert: “Zeg, verzamel jij nog steeds…” Oei, níet doen, mond houden, want voor je het weet, moet je mee naar de zolder waar het tastbare resultaat van de ontembare verzamelwoede stof ligt te happen.
Ik gun iedereen zijn lol, maar een hobby is dus niets voor mij. Ik ben 72 en doe wat ik leuk vind. Lezingen geven bijvoorbeeld. En deze columns schrijven. Natuurlijk, dat heeft beperkingen. U als lezer bladert misschien verveeld voorbij deze pagina. Wellicht lig ik al snel met m’n column kansloos in de oudpapierbak. Maar toch: je máákt wat en krijgt weleens opgewekte lezersreacties.
Ik stuitte onlangs op iemand met een angstaanjagende hobby. Er blijken fanatiekelingen te zijn die woordenboeken uit het hoofd leren om wedstrijd-scrabble te spelen. En niet alleen in het plaatselijke dorpshuis, maar nationaal en zelfs internationaal. En in een taal die ze zelf niet eens spreken. Ik ben verbijsterd. Het uit m’n hoofd leren van een woordenboek zou voor mij een zelfkwelling zijn.
Maar niet voor de Nieuw-Zeelander Nigel Richards. Ik mag niet discrimineren, maar als ik naar zijn foto’s kijk (beetje slonzige man, tikje smoezelige baard) is hij geen amoureus toppertje dat zich huwbare dames met moeite van het lijf moet houden. Ging hij uit eenzaamheid online scrabbelen?
Inmiddels is Nigel naar de kapper geweest en ziet hij er bijna netjes uit. Laat hij zich nu door de liefde afleiden? Is ‘schattebout’ één of twee keer de woordwaarde? Nigel wist van geen ophouden en besloot behalve het Engelse ook het Spaanse en Franse woordenboek uit zijn hoofd te leren. Het gaat hem niet om de betekenis van woorden, hij hoeft alleen maar te weten dat een bepaald woord bestaat. Hij ziet patronen en lettercombinaties die u en ik niet zien. En in die talen werd hij dus ook kampioen. Een pratertje is Nigel niet, de getalenteerde woordengrossier geeft amper interviews. Een man van weinig woorden…Maar met zijn fotografisch geheugen pompt hij woordenboeken in zijn geheugen. Mij lijkt dat een boze droom waarvan ik alleen verlost kan worden als ik het woordenboek van buiten ken. Een nachtmerrie voor deze 72-jarige die regelmatig de stomste dingen vergeet. Laat mij maar hobbyloos door het leven hobbelen: geen postzegels (22 punten woordwaarde), speldjes (18 punten) en sigarenbandjes (23). En zéker geen scrabble (20 punten).
