Ik ben ruimschoots op een leeftijd (bijna 70) dat ik vaker iets vergeet dan me lief is. Toch kan ik van de eerste auto’s die mijn vader kocht, nog feilloos de kentekens opsommen. Bijna zestig jaar geleden, maar ik ken ze nog: BD-42-36, GJ-94-99, 09-16-HL. Mijn eerste auto was in 1974 een tweedehands Fiat 850: 51-94-PX.
U leest een gratis artikel uit Plus Magazine.
Op Plusonline.nl bieden we iedereen de kans gratis kennis te maken met Plus Magazine. Hét maandblad bomvol informatie en inspiratie. Maar deze artikelen, dossiers en columns maken kost veel tijd en geld. Wilt u meer? Overweeg dan ook een abonnement op Plus Magazine.
Maar als ik nu eigenwijs zónder boodschappenlijstje naar de supermarkt ga (“Ja joh, die paar dingen onthoud ik heus wel.”) kom ik steevast thuis zonder halvarine, stoofpeertjes of keukenrol. Kent u dat? Of je kunt niet op de naam komen van een ex-collega met wie je járen samenwerkte (“Onuitstaanbaar! Ik kan het hónderd keer zeggen maar nu ben ik het kwijt! Praten jullie maar gewoon door, het schiet me zo wel weer te binnen.”). En dat laatste gebeurt ook. De naam duikt op uit de diepe krochten van mijn brein.Hoe werkt dat? Je hersenen zoeken driftig en weten al globaal waar zo’n feitje ligt opgeslagen. Het lijkt op zo’n antieke opbergkast met tientallen laatjes.
Bij mij in de buurt in de binnenstad van Utrecht is een ouderwetse ijzerwarenwinkel. Daar kun je altijd terecht voor dat ene schroefje, boutje of moertje. Ze hebben het altijd in voorraad, maar moeten meestal wel een paar laatjes opentrekken voor ze het hebben gevonden. Zo werkt het ook in je hoofd. Je weet dat je het weet, maar je moet het juiste laatje vinden.
Ik herinner me een geinig moment in een aflevering van De Slimste Mens met tattookoning Henk Schiffmacher (71) als kandidaat. Ik vind hem een moedig man, want ík durf niet mee te doen aan die quiz. Ik weet best veel, maar ben te traag. En ik gok dat presentatoren Philip Freriks (79) en Maarten van Rossem (80) zelf ook niet mee durven te doen. Henk Schiffmacher heeft net als ik last van vergeetachtigheid en merkte snedig op: “Mijn geheugen is net een damestas. Het zit er allemaal in, maar je moet het wel kunnen vinden.” Ik vroeg het aan een hoogleraar die gespecialiseerd is in geheugenverlies. Ik wilde weten of ik me zorgen moest maken. M’n telefoon kwijt, sleutels, portemonnee. Het gaat maar door. Gekmakend.
Die professor was van mijn leeftijd en legde geduldig uit dat er verschil is tussen vergeetachtigheid, geheugenverlies en dementie. Hij stelde me gerust. Dingen vergeten of je sleutels kwijt zijn, is heel gewoon. “Je moet je pas zorgen maken als je de sleutels in het vriesvak van je koelkast terugvindt.” Toch betrapte ik mezelf er laatst op dat ik – op zoek naar mijn huissleutels – stiekem even in het vriesvak keek. Ze lagen er niet. Gelukkig maar.
Reacties, suggesties? Graag! (Scroll verder naar onderen om te reageren)
TV-presentator, journalist en schrijver Charles Groenhuijsen (69) laat zich graag inspireren door alles wat goed gaat in de wereld.
