Anita Dijk-Joustra vloog jarenlang zorgeloos de wereld rond met haar man Aat. Twee keer trombose in haar linkerbeen en Factor V Leiden – een erfelijke stollingsafwijking in het bloed – hielden haar daarna ook niet tegen. Een aneurysma inmiddels wel.
De lijst met lange reizen die Anita maakte met haar man is lang. Zo bezochten ze meerdere malen een vriendin op Aruba. Nooit stond Anita stil bij het risico op trombose tijdens een lange vlucht, tot ze in 2009 meteen na aankomst op Aruba last van haar linkerbeen kreeg. “Ik was me totaal niet bewust van het verhoogde risico bij langere vluchten. Op Aruba ben ik naar een huisarts geweest, maar hij dacht ook niet meteen aan trombose. Hij gaf me ibuprofen tegen de pijn, dat was het. Pas op de vierde dag ben ik naar het ziekenhuis gestuurd om mijn bloed te laten controleren. Ook daar dachten ze eerst niet aan trombose. Uit de bloedwaarden en een echo bleek toch echt dat er een bloedpropje in mijn been zat.”
Anita kreeg antistollingsmiddelen voorgeschreven. “Ik vond de terugvlucht spannend, wetende dat ik trombose had en alleen die tabletjes nam. Op Schiphol zei ik tegen een stewardess dat ik blij was dat we weer op de grond stonden. Zij zei meteen dat ik op Aruba kenbaar had moeten maken dat ik trombose had, dan had ik een stoel met meer beenruimte gekregen. Daar hadden we zelf helemaal niet aan gedacht.’
Tweede trombose
Sinds haar trombosebeen droeg Anita tijdens het vliegen preventief compressiesokken. Toch kreeg ze in 2012 voor de tweede keer trombose, in hetzelfde been. Dit keer na een relatief korte vlucht naar Turkije. “We stapten na de vlucht wel meteen op een boot, waar je toch ook vooral zit. Mijn been werd niet dik, glom niet, werd niet rood. Ik herkende vooral de pijn van de eerste keer en wist daardoor dat het niet goed was.” Pas terug in Nederland ging ze naar de huisarts. Aangezien het de tweede keer was, werd ze doorverwezen naar de internist. Die had minder goed en een beetje goed nieuws: “Het minder goede nieuws was dat ik de erfelijke aandoening Factor V Leiden heb, waardoor ik een verhoogd risico loop op trombose. Het beetje goede nieuws was dat ik de mildere heterozygote vorm heb. Onze oudste dochter blijkt het ook te hebben, onze jongste niet.”
Aneurysma
Factor V Leiden weerhield Anita er niet van ook na haar tweede trombosebeen in het vliegtuig te stappen. Zo vloog ze amper een jaar na die vakantie in Turkije naar Canada. Een aneurysma (een plaatselijke verwijding of uitstulping van een bloedvat, red.) in haar buik, dat in 2017 werd gevonden en waaraan ze in 2023 werd geopereerd, houdt haar nu alsnog met beide benen op de grond. “Het voelt voor mij alsof ik in mijn bonusjaren zit,” stelt ze. “Vooral vanwege dat aneurysma. Gelukkig heb ik van de trombose geen restklachten, al blijf ik wel een steunkous dragen. Vliegen hebben we al een tijdje niet meer gedaan, maar Aat en ik reizen nog steeds veel. Alleen dichter bij huis – vooral naar Frankrijk en Engeland. En Nederland zelf heeft ook veel moois te bieden.”
