Mijn man is onlangs op 73-jarige leeftijd overleden. Hij heeft ooit, in 1991, een testament laten maken, waarin hij zijn enige dochter als enige erfgename heeft benoemt. Wij hadden toen een LAT relatie. Maar in 1992 zijn wij gaan samenwonen en in 2002 getrouwd, in gemeenschap van goederen. Ik wist niets van dit testament, dat komt na zijn overlijden boven water en als ik het goed begrijp, ben ik door dit oude testament in feite onterfd. Ik ben onthutst, wat zijn mijn rechten als langstlevende?
Jasper Nobel, kandidaat notaris bij Grafhorst Notarissen:
In 1991 had uw relatie nog een andere status, maar door een huwelijk wordt een oud testament niet herroepen. Uw echtgenoot had zelf het initiatief moeten nemen om het testament aan te passen aan de nieuwe situatie als hij u wilde betrekken in de verdeling van de erfenis. In heel uitzonderlijke gevallen kan door uitleg tot de conclusie worden gekomen dat het testament alleen geldt in de periode dat uw echtgenoot niet gehuwd was. Dat zal dan door een rechter moeten worden vastgesteld. U bent nu als echtgenote onterfd en krijgt in beginsel niets uit de nalatenschap. Het huidige erfrecht geeft u het recht om hiertegen te protesteren.
U kunt het vruchtgebruik krijgen van (een deel) van de erfenis als u daar voor uw verzorging behoefte aan heeft en dit kunt aantonen. Ik begrijp dat u een goede verstandhouding met de dochter van uw echtgenoot. Als u met haar overeenstemming bereikt over het vruchtgebruik dan kan uw notaris dit voor u vastleggen en hoeft u geen uitspraak van de rechter te vragen. De termijn waarbinnen u een beroep kunt doen op dit vruchtgebruik is erg kort, u doet er verstandig aan om zo snel mogelijk naar de notaris te gaan voor meer advies.
Ook een vraag?
Heeft u een vraag? Stel uw vraag hier. Vergeet niet uw naam, leeftijd en geslacht te vermelden. Als uw vraag ook voor anderen interessant is, zal een van onze experts deze beantwoorden en publiceren in het tijdschrift Plus Magazine.
