Het is steeds normaler geworden om met ‘jij’ aangesproken te worden in het dagelijks leven, maar ook in reclames, restaurants of bij instanties. Tutoyeren heet dat, bijvoorbeeld wanneer een jong iemand een oudere aanspreekt met ‘jij’, of ‘jou’ in plaats van met het beleefdere ‘u’.
Vroeger was het duidelijk. Als iemand ouder was of boven je stond, zei je ‘u’ tegen die persoon. ‘Je’ zei je tegen leeftijdgenoten en mensen die je goed kende. Je vader en moeder waren trouwens ook ‘u’. Vanaf de jaren 60 veranderden die regels. Vandaag de dag wordt de u-vorm enerzijds al snel afstandelijk gevonden. Anderzijds is het nog steeds respectvol. Toch kiezen grote bedrijven als Coolblue, McDonald’s en zelfs het Ouderenfonds ervoor om te tutoyeren. Zij vinden ‘u’ al snel oubollig en te formeel.
Bij Plus Magazine hanteren we nog altijd de u-vorm. We vinden het naar onze lezers toe passender. Prettiger. Maar een website is een ander verhaal. Hoe wilt u het liefst op onze website Plusonline aangesproken worden? Met u of jij?
Reacties
Vooral bij oudere mensen. Ik vind het ook een vorm van respect
Dat ge-jij vind ik geforceerd jeugdig! We “ moeten” allemaal jong zijn. Op deze manier is respect voor de ander in onze samenleving verdwenen. Onze kinderen( 50-ers) , kleinkinderen en hun beste jeugdvrienden mogen “ jij” zeggen maar een 18-jarige achter de kassa? Dat krijgen ze dan ook fijntjes te horen.
Ik gebruik het wel naar nog oudere mensen dan ik (ik ben 70) of zeker als ik met leeftijdsgenoten een cursus van Veilig Verkeer doe of zo. Overigens gebruik ik nog wel in de correspondentie de hoofdletter, U blijkbaar niet :-)
Ik vind het respectvolle met u te worden aangesproken. Dat doe ik ook als ik mensen niet ken of die (nog) ouder zijn dan ik. Ik ven nu 75 jaar. Ik vond die verandering niet prettig toen ineens bedrijven gingen tutoyeren en jongeren dat ook deden. Het respect is al
Helemaal weg en de wereld verloederd ook al zo.
door jongeren graag met u en door ongeveer gelijke leeftijd met jou of jij.
Het heeft te maken met taalgebruik op straat door jongelui die zijn opgegroeid zonder enig taalonderwijs. Lieden (straatvolk) uit het Noord-Afrikaanse continent en uit 'onze' Antillen en Suriname. De zogenaamde 'straattaal' die steeds meer invloed lijkt te krijgen in ons land. In sommige TV-quizen worden al vragen gesteld waarop je 'in straattaal' het antwoord moet geven. Ja...het moet niet gekker worden in ons land. Analfabeten...zwervers en daklozen, die amper weten wat een taal is zullen ons wel eens laten horen hoe je je moet uitdrukken. Het wordt door onze Tik-Tok-jeugd klakkeloos overgenomen ook nog...want dat is tof. Nou ja...daarin past zus ook het respectloze JE en JOU of het nu een straatvriend is of de koningin en zo gaan we in een 10-tal jaren met onze Nederlandse taal de spreekwoordelijke bietenbrug op.
Een poos geleden kreeg ik zelfs een brief van een verzekeringsmaatschappij met nieuwe polisvoorwaarden. De belangrijkste wijziging was, zo werd in de brief aangekondigd, dat ze het woordje 'u' hadden gewijzigd in 'jij'. Als je je alleen al afvraagt hoeveel dat gekost heeft! Voor mij is het allemaal een bewijs dat je als oudere niet meer meetelt.
ik stoor me erg aan bedrijven die alsmaar je- jijen.
Zo spreek je volwassen klanten niet toe.
Het is neerbuigend en betuttelend en onbeleefd.
Door onbekenden en instanties word ik het liefst aangesproken met 'u', ongeacht de leeftijd van de persoon met wie ik te maken heb.
Bij bekenden is het gemakkelijk om aan te geven wat je prettig vindt: ik vind het dan meestal prima om met 'jij' aangesproken te worden, óók door jongeren.
Zelf zeg ik altijd u tegen anderen, tot die aangeven dat ze 'jij' prettig vinden.
het klinkt nog altijd respectvol
Ik vind het prima om te worden getutoyeerd. Maar dat wil ik dan wel zelf aangeven. Ik erger me al jaren aan al die berichtjes en reclameboodschappen waarin ik met 'je' word aangesproken. Mijn moeder leerde mij: kinderen zijn 'jij' en grote mensen zijn 'u'. Heel helder en duidelijk en je beledigt er niemand mee. Als de aangesprokene het anders wil, zegt hij/zij dat zelf wel.
Ik blijf het een uiting van respect vinden om een onbekende met U aan te spreken.
Ik ben bijna 94 jaren oud en heb 46 jaren heel hard gewerkt Ik vind het respectloos dat een teener van 12/13 jaar denkt dat het normaal is omdat de ouders van nu ook niet beter weten, Omdat ouderen zowel in de politiek als in de sociale media niet tellen zak het benul bij de maatschappij steeds verder af. Ook de van oorsprong buitenlandse burgers worden hier door op het verkeerde been gezet. Maar ja.... de overheid die al jaren het onderwijs aan hun lot over laat slaapt al jaren omdat er zoveel voor hen niet belangrijk genoeg is.
Het getuigt van een opvoeding die NIET genoten is.
Ik spreek iedereen met u aan, zeker als ik de persoon niet ken. Afgezien van leeftijd of "stand". In de kerk tutoyeren we elkaar omdat we broers en zussen van dezelfde vader zijn.
Heel graag met U. Zeker als klant bij een of andere website.
Dan voel je je gerespecteerd. Dat jij en jou van een of andere snotneus
aan de andere kant van een chatbox/ vraagbaak, ik word er altijd kregel van. Zelfs de banken doen dat tegenwoordig. Bah!!
Normaal; toch....!
Groet U, D.A.A. Beumer
Waarom nu niet meer.
Het is een teken van respect naar de oudere!
Ik heb er geen enkel probleem mee om te worden getutoyeerd. Ik heb jarenlang in engelstalige landen gewerkt en woon nu als gepensioneerde in de Verenigde Staten, en in de Engelse taal is er gelukkig geen onderscheid tussen u en jij. Wel zo eenvoudig!
Graag met u!
Ouderen aanspreken met "jij en Jou" klinkt zeer onbeschaafd.
Viel mij op dat rtl in een balk rond liet draaien dat shell een rechtzaak had met mogelijk consequenties voor bedrijf en jou. Bij de AH
mag je tegenwoordig betalen. Ooit een kaartje willen kopen bij de ns en was toen boven de 60 maar niet meer volwassen.
Het mag dan ouderwets genoemd worden maar ik vind het een vorm van respect die verloren dreigt te gaan voor een voor mij totaal onbekende reden.
ik vind het niet meer dan normaal dat ik door vreemden met u word aangesproken, voor mijn kleinkinderen vind ik het niet meer dan normaal dat ze mij aanspreken met je en jij.
Ik (geb.in 1940) heb mijn ouders altijd met je en jij aangesproken, evenals mijn kinderen
Met u aangesproken worden tijdens een nieuw contact vind ik prettig respectvol en zoals het hoort . Als dat contact zich voortzet en het voelt goed vind ik tutoyeren geen probleem.
Voor mij hoeft dat ‘u’ niet zo nodig. Het schept een zekere afstand die niet altijd vertrouwenwekkend is. Ik ben een paar keer bedonderd in mijn leven, en altijd door mensen die ‘u’ en ‘meneer’ tegen mij zeiden. Al moet ik het eerlijk toegeven dat ik het vreemd zou vinden als de Belastingdienst of mijn pensioenfonds met ‘je en jou’ gaat spreken. Van officiële instanties verwacht ik dat niet.
Ik hecht aan het behoud van enige hoffelijkheid in deze snel polariserende wereld.
Het is de tijdgeest, en is niet minder respectvol bedoeld als aanspreken met u. Vanuit mijn opvoeding ben ik gewend om iedereen met ‘u’ aan te spreken, dat is meer uit gewoonte dat bewust bedoeld. Ik doe dat zelfs bij jongere volwassenen dan ikzelf (75) ben.
Met U voor oudere mensen en mensen die ik niet ken. Met Je voor familie die dicht bij je staat en vrienden.
Ik vind het verbijsterend om vooral bij telefonische contacten mee te maken dat ik steeds vaker - veelal door een jonge stem - ongevraagd word getutoyeerd. Krijgt men daar telefoontraining in? Door welke generatie?
Andersom word mij als arts in het werk vaak door patiënten verzocht om hen te tutoyeren, anders is het "zo afstandelijk"...
Vindt dat als iemand anders aangesproken wil worden geven ze dit zelf aan.
Je kan altijd zelf iemand nog zeggen of die je mag tutoyeren.
Sommige dingen zijn tijdloos en dat geldt ook voor beleefdheid in acht nemen met het woordje u .Onzinnig om dat overboord te gooien evenals de drie R 's, Rust,Reinheid en Regelmaat.Door alle tijden heen te gebruiken.
Zelf bepalen of dit mag
Alleen (goede) bekenden spreek ik (ik ben 76 jaar) met jij aan. Vreemden, hoe oud of jong! ook, altijd met u in de beginfase. Dat kan gaande het gesprek anders worden.
Ik vind het heel irritant als ik (77) met jij aangesproken wordt bijvoorbeeld kpn of andere instanties zoals u al benoemde
Heb verkeerd gestemd. Wil graag met u aangesproken worden. Zeker door vreemden of door artspraktijkmedewerker en bedrijven o.a.
Je voelt je er jonger bij als je met je of jij aangesproken wordt. In t engels kent men ook alleen you. Je kunt ook verder gaan met namen aan te spreken, en waarom niet, als je een mooie naam hebt.
Als kind werd ik opgevoed met tegen iedereen "grote mensen" altijd U zeggen.Dit horde bij de opvoeding. Het is in mijn gedachte nu dat het woord jij evenveel respect aangeeft als toen U moeten zeggen.ook mijn kleinkinderen 20 en 17 jaar zeggen iji tegen ons.Prima ,geeft een vertrouwd gevoel.Heerlijk
Als kind werd ik opgevoed met tegen iedereen "grote mensen" altijd U zeggen.Dit horde bij de opvoeding. Het is in mijn gedachte nu dat het woord jij evenveel respect aangeeft als toen U moeten zeggen.ook mijn kleinkinderen 20 en 17 jaar zeggen iji tegen ons.Prima ,geeft een vertrouwd gevoel.Heerlijk
Ik ben het helemaal eens met de stelling. Door bijv. jongelui die ik nog nooit heb gezien met jij toegesproken te worden vindt ik echt vervelend en valt bij mij verkeerd en leidt tot een "onwelwillend" en meestal kort gesprek.