Van de ene op de andere dag kreeg Anneke Bos last van tinnitus, een aandoening waarbij je geluid hoort zonder dat er een externe bron is. “Toen ik ermee naar de huisarts ging, zei die: ‘Zo te zien is je gehoor uitstekend. Je hebt tinnitus, oftewel oorsuizen, en daar bestaat geen medicijn voor. Je moet ermee leren leven.’ Ik dacht dat ik gek werd. Hoe kon ik leven met die snerpende pieptoon in mijn hoofd?
Ruim tien jaar geleden was ik herstellend van een zware griep toen ik dat geluid ineens hoorde. Was het de brandmelder? Een alarm op de mobiel van een van de kinderen? Een nieuwe wekker van de buren? Ik liep zoekend door het huis, totdat ik besefte dat het geluid in mijn hoofd zat. De eerste weken dacht ik dat het vanzelf weg zou gaan, dat het een nawee van de griep was. Maar het ging niet weg, Overdag, als ik bezig was, kon ik het nog redelijk wegstoppen. Maar ’s avonds, als het stil was in huis, overheerste het gepiep alles. Ik kon er niet van slapen, werd doodmoe en prikkelbaar. Hoe chagrijniger en vermoeider ik werd, hoe nadrukkelijker de pieptoon. Op het laatst kon ik aan niets anders meer denken.
Ik dacht dat ik gek werd van die snerpende pieptoon in mijn hoofd
Natuurlijk had ik gegoogeld en over tinnitus gelezen. Ik schrok zo van de verhalen dat ik me ervoor afsloot en tegen beter weten in bleef hopen dat het ineens over zou zijn. Tot mijn man eiste dat ik ermee naar de huisarts ging. Destijds was er veel minder over bekend, geen huisarts zou je nu nog met zo’n harde boodschap naar huis sturen. Helaas heb ik zelf de weg moeten vinden. Ik ben het alternatieve circuit in gedoken en heb van alles geprobeerd. Soms leek het even te helpen, maar de piep kwam altijd terug. Ik ben minder dagen gaan werken en mocht grotendeels thuiswerken, zodat ik een noise cancelling koptelefoon kon dragen. Dat was voor mij een uitkomst, het dempte de piep. In bed droeg ik oortjes met zachte muziek. Tegenwoordig zijn er speciale slaap-apps met ruis, ontwikkeld voor mensen met tinnitus.
Wat heeft geholpen, zijn ademhalingsoefeningen en cognitieve gedragstherapie. Ik ga niet meer de strijd aan met tinnitus. Ik heb geaccepteerd dat het bij me hoort, dat geeft rust. Niet altijd, hoor. Zodra ik te veel hooi op mijn vork neem, als ik moe ben of als het te druk is om me heen, speelt het net zo hevig op als voorheen. De kunst is om me daar niet aan te ergeren en het geen aandacht te geven. Tinnitus heeft me dus eigenlijk ook iets gebracht: ik ken mezelf nu beter en durf grenzen aan te geven. Het heeft me sterker en zelfbewuster gemaakt.”
