Groene vingers in April 2011

Aan het begin van april begint er een prachtige bloei van tulpen en narcissen. En het is ook de tijd waarin de bollen voor het volgende jaar worden geplant.

Nú doen!

Als tulpen en narcissen zijn uitgebloeid, kijken we er meestal niet meer naar om; we hopen dat ze zo snel mogelijk zullen afsterven en verdwijnen. Toch is het geen gek idee om bloembollen ná de bloei bij te mesten, want dit is nu juist de tijd waarin de bollen voor het volgende jaar worden aangelegd. Kies een meststof die rijk is aan fosfor en kalium (P en K op de verpakking).

Zomerbollen als gladiolen, dahlia’s en anemonen kunnen nu nog worden geplant. Het zijn goede snijbloemen. Leg de knolletjes van anemonen voor het planten een nacht te week in lauw water.
In mei is het water van de vijver eindelijk warm genoeg om water- en moerasplanten te water te laten. Zet vijverplanten altijd in een mandje, want in het water of in een moeras woekeren planten nog erger dan op het droge. In mandjes kunnen ze in toom worden gehouden. Goede moerasplanten zijn moerasvaren, kattenstaart en dotterbloem.
Ook waterlelies kunt u nu in een mandje in de vijver laten zakken. Bedenk wel dat ze van zon houden. Als de vijver in de schaduw ligt, kunt u beter kiezen voor de Kaapse waterlelie (Aponogeton distachyos), een plant met drijvend blad en witte geurende bloemen die overigens helemaal niet op waterlelies lijken.

Plantennaam verklaard: zeekool

Laten we deze keer eens een open deur intrappen: zeekool is kool die aan zee groeit. Aan de Noordzee bijvoorbeeld, waar u de plant met het grote geschulpte blad een enkele maal tegenkomt, wortelend tussen de basaltblokken van zeeweringen uit de tijd toen die nog met basaltblokken werden bekleed. Maar u ziet ’m ook op de keienstranden langs de kusten van Normandië en Cornwall, waar zeekool in het aanspoelsel langs de vloedlijn groeit. De wetenschappelijke naam van zeekool is Crambe maritima. Het Griekse woord crambê betekent kool en maritima spreekt voor zich.

Wat is plantkunde toch eenvoudig. Zeekool heeft groot blad, grijsgroen en golvend als de zee zelf. Het is niet alleen een goede sierplant voor een zonnige border, maar ook een smakelijke groente. U kunt de stengels in het voorjaar bleken door er een emmer of een speciale zeekoolpot overheen te zetten. De gebleekte en gekookte stengels smaken naar een kruising tussen witlof en asperges. De plant houdt van arme grond: hoe minder mest en water, hoe beter een Crambe het doet.

Romke’s tuinflater

In getekende mopjes ziet u steevast hoe iemand op een hark trapt die hij met de tanden omhoog heeft laten slingeren, waardoor hij de steel tegen z’n neus krijgt. En klassiek is het geval van de man die de heg knipt met een elektrische heggenschaar en daarbij het snoer doorsnijdt. Een eigenaar van een ijzerwarenhandel vertelde mij eens dat hij minstens viermaal zoveel snoeren verkocht als elektrische heggenscharen. En dat terwijl een groot deel van de brokkenmakers geen nieuw snoer koopt, maar de draden met isolatieband provisorisch aan elkaar plakt. Maar goed, mijn stomste tuinongeluk had niets met elektrische apparaten te maken. Het gebeurde met een spitvork. Ik houd niet van spitten met een spade. Dat is zwaar werk en bovendien snijdt u voortdurend regenwormen doormidden, terwijl die voor de grond nu juist zo nuttig zijn. Met een spitvork heeft u minder collateral damage, zoals doodslag tegenwoordig zo aardig wordt genoemd. En u wordt minder snel moe. Maar toen ik na een middagje spitten mijn vork tevreden in de grond wilde steken – ziezo, dat is af – was ik toch moe genoeg om niet goed meer te kunnen mikken. Ik stak de vork met kracht dwars door mijn werkschoen heen. En voor een flink stuk ook door mijn voet.

Uitstapje

Op 15, 22 en 29 mei:

open dagen rotstuin Bèr Slangen, Maastricht.

Stadstuinen hebben iets geheims, vooral omdat u hun bestaan vanaf de straat niet vermoedt. Zo’n tuin is de rotstuin van Bèr Slangen. Zoals er nog steeds getwist wordt over hoe de piramides in Egypte zijn gebouwd, zo kunt u zich afvragen hoe de enorme rotsblokken hier zijn beland. Bèr Slangen is al tien jaar dood en zal het ons niet meer vertellen. Gelukkig is zijn tuin behouden gebleven en wordt die door een aantal gedreven vrijwilligers piekfijn onderhouden. In mei krijgt u de kans om de tuin te zien.

Adres: Rotstuin Bèr Slangen, Ambyerstraat Noord 73, Maastricht.

De tuin is geopend van 10:00 – 12:00 en 4:00 tot 17:00 uur. Toegang gratis! Buslijn 5 vanaf Maastricht Centraal Station stopt op loopafstand van de tuin (halte Severenplein).

Lees ook: