Voor onze ouders en grootouders was het de normaalste zaak van de wereld: broeken, jassen, overhemden en jurken maakte je zelf en als er iets kapot ging, dan had je geleerd hoe je dat kon repareren. Wat doet u met kapotte kledingstukken?
Met name onze moeders en grootmoeders wisten hoe je een sok moest stoppen, hoe je een gat in een broek repareerde en hoe je van een afgeschreven winterjas een prima pantalon maakte. Maar de tijden zijn veranderd. Kleding is relatief goedkoop geworden. Een gat in een sok die een paar euro heeft gekost? Veel mensen besparen zich de moeite en gooien de sokken weg.
Een knoop aanzetten lukt iedereen nog wel. Maar wie kan er nog een kapotte rits maken? Een doorgesleten elleboog repareren? Een gaatje in een t-shirt dicht maken, een sok stoppen of het elastiek in een pyjamabroek vervangen?
Wat doet u met kapotte kledingstukken? Stem en reageer!
Reacties
Nee, ik kan geen knopen meer aanzetten. Ik heb totaal geen gevoel meer in mijn vingertoppen. Probeer dan maar eens een naald vast te houden en nog een draad door de naald te krijgen. Dat lukt niet meer.
Mijn man moest vanaf ong 1995 zijn eigen knopen overal aanzetten. Toen kreeg ik een subarachnoïdale bloeding. Vrijwel geheel opgeknapt op sommige kleine dingen na. Ben er gelukkig na een operatie van ik heb begrepen ong 12 uur levend uit gekomen. Maar helaas knopen aanzetten lukt niet, een naald in mijn handen is ietwat overdreven gezegd, levensgevaarlijk. Trouwens net als bladzijden in een boek of krant omslaan is een hele heisa.
Als een kapot kledingstuk gerepareerd kan worden doe ik dat zelf,
geeft voldoening dat je dat zelf kan en wil en beter tegen verspilling.
Ik naai bijna alles zelf, van me moeder geleerd. Koop vaak 2de hands kleren en maak er iets anders van. Heb 4 naaimachines, ( geen borduur machine). 2 overlock machines. Verstellen hoort daarbij. Tegenwoordig koop je rotzooi. Voor goedkoop. Het valt ook meteen uit elkaar na een keer wassen. Ik koop quality materials. Voorwassen en dan iets leuks maken.
Misschien is er een handige buurman/vrouw,
die een naaimachine heeft en jou kan helpen
met jouw kapatte kleding,
Gewoon belachelijk, alles maar weer nieuw te kopen!!!
Ik repareer ook de kapotte kleding van Kinderen, schoon en kleinkinderen
Heb geen naaimachine omdat ik die niet kan gebruiken. Wat eventueel met de hand kan, doe ik wel. We zijn heel zuinig op onze kleding, er gaat eigenlijk nooit iets "kapot". Doen er jaren mee...
Zeker repareer ik mijn kleding zelf, sterker nog , ik maak nog zelf kleding.
Ik maak al de kleding zelf ook repareer ik alles, mijn naai-en rockmachine kan ik nooit missen.
Ook ik maak veel zelf en repareer het, soms mogen goede vrienden ook iets brengen. Maar er wordt snel gezegd ,ik kan het niet en ook zoiets als, maak jij dat EVEN SNEL of ik kan toveren. Ook ik moet er wel eens een tijdje over.doen.
De kwaliteit van het meeste kleding wat je tegenwoordig koopt is dusdanig dat het sneller slijt zodat het met stuk gaan meteen bij het afval kan.
Voor een rits in een nog goede jas ga ik naar een kledingreparateur.
Een los naadje aannaaien of knoop aanzetten lukt wel zelf.
Ik behoor dan ook tot de categorie 75 Plessers.
Ik heb altijd mijn kleding gerepareerd, en ging dat niet meer, dan gebruikte het om er iets anders vannte maken. Byv. Voering in de tassen, die ik soms maakte etc.
In het kader van duurzaamheid, breng ik altijd mijn kapotte kleding naar een Turkse reparatiewinkel, die prima werk levert.
Kleine klusjes kan ik zelf en doe dat ook.
Je hoeft niet mee te doen aan de wegwerpmaatschappij en op de Partij van de Dieren stemmen natuurlijk......