Leefstijlpreventie richt zich op het voorkomen van ziekte, in plaats van het behandelen ervan. Dat is hard nodig: ongezond gedrag veroorzaakt volgens het RIVM jaarlijks tienduizenden sterfgevallen en speelt een grote rol bij chronische aandoeningen zoals diabetes type 2 en hart- en vaatziekten. En volgens het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) wordt bijna 20 procent van de ziektelast in Nederland veroorzaakt door leefstijlfactoren. De huisarts is daarom een logische gesprekspartner om het niet alleen over klachten te hebben, maar ook over leefstijl. Zo’n gesprek kan gaan over voeding, beweging, stoppen met roken, alcoholgebruik of stress. Zo kunnen patiënten bewust kiezen: leefstijl als het kan, medicatie als het moet. Wat vindt u, mag de huisarts iemand aanspreken op een ongezonde leefstijl?
Scroll verder naar beneden om uw stem toe te lichten.
Reacties
Aanspreken en aanspreken zijn twee verschillende dingen.
Attenderen op iets dus ook op leefstijl ivm ziekte is altijd ok.
Maar houd op met betutteling.
We kunnen ons lichaam zo gezond mogelijk houden door levensstijl en daar mag onze huisarts ons op aanspreken.
Allereerst vind ik dat mensen zelf verantwoordelijk zijn, zeker zij die commentaar hebben op het stijgen van de zorgkosten (eigen risico).
Die mensen die zelf de discipline niet kunnen opbrengen mogen er op aangesproken worden dat ze, als ze het niet voor inhaled willen doen, ook de portemonnaie van een ander raken.
Wanneer je naar de dokter gaat met klachten wil je daar vanaf geholpen worden. Ongezond gedrag heeft tenslotte ook heel vaak te maken met de klachten. Dus wil je advies/oplossing om die klachten te verhelpen dus ja de dokter mag je daarop aanspreken. Om geloofwaardig over te komen heeft de dokter wel een voorbeeld functie. Aanspreken op bv roken of overgewicht terwijl de dokter zich zelf ook aan schuldig maakt!!!! Dat is geen reclame.
Mensen moeten zich zelf meer verantwoordelijk voelen voor hun eigen lichaam. Daar mag de dokter hen op wijzen, en daar is het eigen risico ook belangrijk voor
Mensen moeten zich zelf meer verantwoordelijk voelen voor hun eigen lichaam. Daar mag de dokter hen op wijzen, en daar is het eigen risico ook belangrijk voor. Daar hebben ze misschien wel een coach bij nodig.
Een huisarts kan en mag dat zeker doen . Het hoort tegenwoordig gewoon tot zijn/haar verantwoordelijkheid om te proberen daar een gesprek over op gang te brengen. Echter als men (als patiënt) niet openstaat voor deze begeleiding dan is het wel vechten tegen de bierkaai.
De huisarts kan ook beter inschatten wat nodig is als hij/zij de mens tegenover zich een beetje kent. Maar ook een praktijkondersteuner kan hier een goede en belangrijke rol in spelen.
Aanspreken of adviseren? Ik vind het een taak van de huisarts om mensen te adviseren als er klachten zijn of dreigen die te maken hebben met een ongezonde levensstijl. Aanspreken vind ik wat zwaar klinken; uiteindelijk blijft het de keuze van de mensen zelf, maar een goed advies kan hierbij wel helpend zijn.
Beetje erg zwart/wit deze vraag.
Huisarts mag het zeker ter sprake brengen, maar 'aanspreken' klinkt meer als belerend.
Uiteindelijk moet de patiënt zelf keuzes maken wat en hoe ze leven.
Huisarts kan wel erover beginnen ter bewustwording
Ik weet zelf wel dat het niet goed is en voel me al schuldig genoeg zonder dat de huisarts dit nog eens inwrijft
Ik ben erg benieuwd naar de tegenstanders en welke beweegredenen zij hebben om tegen te stemmen. Is de enige reden betutteling of niet nog eens een preek willen krijgen over iets wat ze eigenlijk toch al zelf weten?
Als een arts risico’s ziet die je voorkomen kunt is het eigenlijk haar plicht om dat te doen
Adviseren? Prima. Aanspreken? Dat vind ik nogal betuttelend.
Als de huisarts mij aanspreekt op ongezond gedrag, word ik met de neus op de feiten gedrukt, wat de gevolgen van mijn gedrag op mijn lichaam (en dus indirect op mijn kwaliteit van leven in de toekomst) in de toekomst zullen zijn. En daar kan ik lering uit trekken. En er ook daadwerkelijk iets asn doen.
Als ik de huisarts sowieso al te spreken krijg
De huisartsen vinden een beetje overgewicht, vooral bij ouderen, helemaal niet erg. Wel erg is als de mensen door hun overgewicht niet goed meer kunnen functioneren. De huisartsen dienen dan niet belerend te zijn maar ze kunnen, nadat onderzocht is waarom de patiënt te zwaar zijn, wijzen op bijeenkomsten, cursussen e.d. hoe de mensen gezonder kunnen gaan leven en daardoor een prettiger leven kunnen lijden.
De huisarts MOET me aanspreken. Belangrijk is de toon waarop dat gebeurt. Een vriendelijk maar overtuigend advies doet meer dan een norse stelling
Natuurlijk mag de huisarts je aanspreken op ongezond gedrag. Wijzen op de risico's is haar/zijn zorgplicht vind ik.
Zeker wel! Gezond gedrag doe je ten eerste voor jezelf maar daarnaast ook voor de ‘Zorg’. Er is al veel te weinig geld beschikbaar dus door bewustwording zorg je voor een ‘win-win’ effect!
zeker alles begint met preventie
Vind het zelfs een plicht. Als de patiënt zelf niet weet wat de negatieve gevolgen zijn in de toekomst, is het goed hier op te wijzen. Hopelijk een motivatie om van leefstijl te veranderen. Preventie verlaagt ook de druk op de zorg. Jammer dat er te weinig aan preventie wordt uitgegeven
Medicijnen gebruiken voor iets dat met een gezonde leefstijl voorkomen of genezen kan worden kan niet, vind ik. De zorg kost al genoeg, laat zorg beschikbaar en betaalbaar blijven voor mensen die het echt nodig hebben en niet een pilletje verlangen voor bijv. hoge bloeddruk en maar zout blijven eten, en zo zijn er talloze voorbeelden te noemen.
Aanspreken mag zeker. Als mijn klachten voortkomen uit mijn leefstijl, dan mag de huisarts er zeker iets van zeggen. Zij kan mij dan adviseren om mijn leefstijl, al dan niet onder begeleiding, aan te passen, zodat ik minder klachten heb en dan ook minder zorg nodig heb. Een win-win situatie lijkt mij.
Adviseren mag natuurlijk, maar er zijn veel klachten die niet overgaan door afvallen. Expert op dat gebied. En als een arts bij een versleten heup zegt dat je de marathon moet gaan rennen tegen de pijn? Of als beide ouders zonder overgewicht, zonder roken en altijd veel bewegen en toch de ëeneen hartaanval en de ander een hersenbloeding krijgen? Dan is dat overgewicht verhaal ook wat ongeloofwaardig. Dus per persoon beoordelen en adviseren
Prima als de huisarts dit op een nette manier ter sprake brengt, er samen met ja naar kijkt, en op basis daar van adviezen geeft om verandering te bewerkstelligen.
Niet prima als de huisarts langdurige onverklaarde klachten gaat afschuiven puur op overgewicht of leefstijl terwijl hier geen basis gegevens of (bij ontbreken hier van) ander bewijs voor is, snerend begint over leefstijl (die ze niet eens weten van je dus waarvan ze een aanname maken), of op andere wijze denigrerend of kortaf zijn en je snel de deur weer uit werken met advies om eerst maar eens een leefstijl cursus te gaan volgen.
Ik weet zelf wel welke leefstijl ik moet hanteren, maar als de wachttijden om een heup- of knieoperatie maar duren en duren (maanden), en ik daardoor niet kan lopen/bewegen, is de gezondheidszorg zelf ook nalatig. Ik verga van de pijn als probeer te lopen.
Dat mag zeker heel terecht zelfs
De arts mag me zeker aanspreken en uitleggen, maar wat ik doe blijft toch mijn keuze en maag geen invloed hebben op de vertrouwensband arts patiënt
Dat mag maar niet elke keer het zelfde verhaaltje ophangen bij een bezoek aan de arts
Het liefst zou ik groente,fruit etc,. bij de biologische winkels kopen.
Maar dat lukt me niet met mijn inkomen. Daarom probeer ik zoveel mogelijk gezonde voeding bij de supermarkt te kopen. Ik eet geen voorgeprepareerd voedsel. Koken doe ik en kan ik zelf.
Indien nodig mag dat, maar dat zie ik nog niet gebeuren, want hij kent mij niet eens. En ik hem niet.
Indien nodig mag dat, maar dat zie ik nog niet gebeuren, want hij kent mij niet eens. En ik hem niet.