Een onregelmatig slaappatroon op latere leeftijd verhoogt het risico op hart- en vaatziekten als een beroerte of hartaanval, vooral bij minder dan acht uur slaap. Het risico blijkt zelfs ongeveer twee keer zo hoog als bij mensen met een regelmatiger slaapritme, toont nieuw Fins onderzoek aan.
Voor het onderzoek analyseerden de onderzoekers van de universiteit van Oulu in Finland het slaapgedrag van in totaal 3231 mensen uit Finland van 46 jaar. Hun slaap werd een week lang gevolgd via wearables, speciale horloges die gegevens verzamelen zoals de hartslag. De deelnemers die minder dan acht uur sliepen, werden verdeeld in groepen met een regelmatige, vrij regelmatige en onregelmatige nachtrust.
Twee keer zoveel risico op hartaandoeningen
Na afloop volgden de onderzoekers de deelnemers tien jaar lang om te zien wie ernstige hartaandoeningen ontwikkelde of overleed aan hart- en vaatziekten. Het bleek dat mensen die minder dan acht uur sliepen en op wisselende tijden naar bed gingen in de volgende tien jaar twee keer zoveel risico hadden op ernstige hartaandoeningen als degenen met een regelmatige bedtijd.
“Dit is de eerste keer dat we afzonderlijk kijken naar de variatie in bedtijd, de tijd van ontwaken en het midden van de slaapperiode – en de onafhankelijke impact daarvan op belangrijke cardiale gebeurtenissen”, zegt onderzoeker Laura Nauha in een persbericht.
Volgens Nauha worden veel aspecten van de hartgezondheid beïnvloed door dagelijkse gewoonten. “Het aanhouden van een regelmatig slaapschema is een factor die de meesten van ons kunnen beïnvloeden.”
‘Biologische jetlag’
Volgens Gunnar Gislason, hoofd onderzoek bij de Deense patiëntenvereniging Hjerteforeningen (Hartstichting) en niet betrokken bij het onderzoek, is een mogelijke verklaring voor het verband dat wisselende bedtijden het dag-en-nachtritme van het lichaam kunnen beïnvloeden. “Onregelmatige bedtijden kunnen leiden tot een soort ‘biologische jetlag’, waarbij de biologische klok niet meer synchroon loopt met het gedrag en de omgeving. Dit kan onder andere invloed hebben op de regulering van bloeddruk en hartslag, en de hormoonbalans: mechanismen die allemaal een rol spelen bij de ontwikkeling van hart- en vaatziekten”, licht hij toe voor Wetenschap in Beeld.
De studie is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift BMC Cardiovascular Disorders.
