Interview: ‘We spelen met de lol, energie en lef van The Beatles zelf’

Daria van den Bercken, Roel van Velzen en Ruben Hein
Gepubliceerd 22 april 2026 | Bijgewerkt 24 april 2026
Piano Collective
Beeld Piano Collective

Klassiek pianiste Daria van den Bercken, rockpianist Roel van Velzen en jazz-soulpianist Ruben Hein bundelen hun creativiteit en specialisme in hun gloednieuwe voorstelling Music & wonders of the Beatles, te zien vanaf 21 mei. “Het is een viering van hun creativiteit, die wij gebruiken als vrijbrief om ónze creativiteit los te laten.”

Zestig jaar na de laatste gezamenlijke tour van Paul McCartney, John Lennon, George Harrison en Ringo Starr komen jullie met ‘Music & wonders of the Beatles’. Jazz meets klassiek meets pop en rock. Hoe is dat zo ontstaan?

Roel: “Wij kwamen op elkaars pad, drie muzikanten vanuit totaal andere disciplines met een gedeelde liefde voor de piano. Al pratende kwamen we erachter hoeveel we alle drie hadden met The Beatles. Tot onze verrassing, hoor, want dat kan toch niet, als je –zoals Daria- in de wereld van Beethoven, Bach en Händel zit? Maar we konden niet stoppen met praten over de muziek van The Beatles. Met als kern de inspiratie die we er, ieder op onze eigen manier, uit haalden. Ik liep nadien naar mijn auto en bedacht me: dit was zo’n gesprek dat ik iedereen gun. Dankzij Daria en Ruben keek ik op een totaal nieuwe manier naar mijn liefde voor The Beatles.” 
Ruben: “Dat was heel gaaf aan het proces, dat wij vanuit onze eigen achtergrond met een andere bril naar die muziek en die liedjes kijken. Roel zit meer in de rock-hoek en ik houd vanuit mijn jazz-en soulachtergrond vooral van harmonie en structuur. Maar als je naar een nummer als In my life kijkt, daar zit veel van Daria’s klassieke basis in.”
Daria: “The Beatles zijn The Big Bang van de popmuziek geweest, maar je merkt aan alles dat zij heel goed hebben gekeken naar de klassieke muziek en dat zij dat heel goed hebben gebruikt. Je kunt je zelfs afvragen: in hoeverre zat Bach in het onderbewustzijn van Paul McCartney bij het maken van al die liedjes? Zij hebben heel veel genialiteit vanuit de oude muziek gebruikt met hun eigen genialiteit. En Roel, Ruben en ik kunnen daar dan nog iets aan toevoegen. Ja, dat is geweldig, dan heb je echt iets te pakken.”

Jullie komen uit 1979 (Daria), 1982 (Ruben) en 1978 (Roel). Hoe zijn jullie in aanraking gekomen met een band die in 1970 al uit elkaar ging?

Ruben: “Zoals mijn kinderen luisteren naar de muziek van mijn jeugd, zo luisterde ik naar de muziek die mijn ouders mij meegaven.”
Roel: “Mijn vader ademde The Beatles. Wat voor andere mensen de bijbel was, waren de liedjes van die vier voor hem. Dan heb je als kind de keuze: of je zet je af tegen de smaak van je ouders of je omarmt het. In mijn geval heb ik het omhelst. Voor jou Daria vind ik het eigenlijk wel de stoerste zijstap uit je bubbel.”
Daria: “Nou, het is opvallend hoeveel klassiek geschoolde musici The Beatles omarmen. Mijn moeder komt uit de Sovjet-Unie en zij legde me uit dat The Beatles in haar jeugd verboden voer was. Maar zij hield van die band en bijna achteloos gaf ze mij die liefde mee.”

Als je drie cirkels zou tekenen van de muziekbubbel waarin jullie je begeven, waar raken jullie elkaar dan, wat zit er in de overlap in het midden?

Daria: “Daar zitten ze dus. The Beatles.”
Roel: “Het nummer Lady Madonna hebben we helemaal naar onze hand gezet, door er een klassieke en een jazz-solo in te voegen. We hebben ieder liedje eerst uitgekleed en daarna weer aangekleed. En we spelen weliswaar met drie pianisten, maar Ruben en ik zingen ook en er zijn een drummer, gitarist en een bassist bij.”
Ruben: “Het is ook vooral een concert, hè, iets wat heel tof is om samen te doen. Wat je net schetst met die cirkels: daar in dat midden zit de inspiratie. Om met dezelfde lef, energie en lol te creëren en te spelen als The Beatles zelf deden.” 
Roel: “We moesten een goede balans vinden tussen liedjes waar wij blij van worden en waar de mensen blij van worden. En dan hopen we dat mensen denken: wow, dat liedje is toch wel echt heel vet. Ik gun de mensen enorm dat gevoel van opgeladen zijn, muzikaal gekieteld.”
Daria: “Ik geniet altijd als jij zo praat. Jij bent onze Paul, onze positivo.”
Ruben: “Ik ben meer de John Lennon. Wat emotioneler.”
Daria: “Ik ben de vijfde Beatle, George Martin. De producer die heel veel toegevoegde waarde heeft gehad vanuit zijn klassieke kennis. Ik hou net als hem van de contrasten, van de uitersten. Daarom houd ik ook van deze twee heren hier. In A day in the life komt dat heel mooi tot uiting. De vrolijkheid van McCartney vermengd met de melancholie van Lennon. Als jullie twee dan samen vanuit een bepaald gevoel tot een hoogtepunt komen en dan weer: boem, verder. Zo mooi.”
Roel: “Ja, en er zitten veel verrassende wendingen in. Net als de mensen dachten: ja, dit zijn toch wel helemaal echt The Beatles, gooiden ze hun hele stijl weer om en gingen ze plotseling met allemaal strijkers aan de gang. Dat heeft voor zoveel geweldige contrasten gezorgd . Dat was hun grote kunst: altijd verrassen.”
Ruben: “En dát is precies wat wij nu willen vieren: hun creativiteit. Omdat zij zo creatief met hun muziek omgingen, voelt het voor ons als een vrijbrief om ook onze creativiteit erop los te laten.”

(Een uitgebreid interview met de drie piano-helden verschijnt in het julinummer van Plus Magazine)

Roel van Velzen, Daria van den Bercken en Ruben Hein brengen de tijdloze magie van The Beatles in hun voorstelling naar diverse theaters. Van 21 mei tot en met 18 augustus treden ze op in het hele land, zie voor speellijst en kaartverkoop: https://pianocollective.nl/

Het laatste optreden is heel bijzonder, dat is namelijk in de grote zaal van het Concertgebouw. Gouden Harp-winnaar Roel van Velzen is zanger/songwriter en lid van The Streamers. Edison Publieksprijs-winnaar Ruben Hein is zanger/pianist/componist en werkt samen met vele internationale artiesten. Amsterdamprijs voor de kunst-winnares Daria van den Bercken treedt wereldwijd op met vooraanstaande orkesten, is oprichter van de Piano Biënnale en maakte in 2012 furore in Sāo Paulo door hangend aan een hijskraan haar vleugel te bespelen.