Jarenlang was Nicole Hermans (55) extreem moe zonder dat iemand wist wat haar mankeerde. Ze bleek de ziekte van Lyme te hebben.
“Terugkijkend denk ik dat ik het in mijn puberteit al had. Als ik uit school kwam, ging ik eerst slapen, zo moe was ik. De dokter dacht dat het de ziekte van Pfeiffer was, het zou vanzelf wel overgaan. Maar dat gebeurde niet.
Rond mijn 25ste werd het héél erg, ik kon amper nog lopen en denken. Anderhalf jaar lang lag ik vooral in bed in een soort waas. De huisarts vermoedde een sluimerende depressie, maar achteraf gezien had ik een lichte hersenvliesontsteking. Ik krabbelde langzaam op. Later bleek die ontsteking een gevolg van Lyme, maar daar was toen weinig over bekend. Tot ik op mijn 42ste een gezichtsverlamming kreeg. Ik werd heel ziek, had koorts en was verward. Een bloedtest wees uit dat ik Lyme had. Eindelijk weten ze wat het is, dacht ik. Ik was dus niet gek.
Lyme krijg je van een bacterie die door een besmette teek wordt overgebracht. Het is een complexe ziekte die meerdere organen kan aantasten. Bij mij zit het in mijn zenuwstelsel. Na de diagnose hielpen antibiotica een beetje, maar ik hield klachten. Hoe langer je wacht met het behandelen van deze aandoening, hoe minder kans op succes. Voor mij was het veel te laat, ik kom er nooit meer vanaf. Ik slaap elke nacht elf uur lang, maar sta altijd diep vermoeid op. Daarnaast heb ik vaak hoofpijn en ernstige zenuwpijnen, ik ben overgevoelig voor prikkels en kan me niet lang concentreren. Ik werk acht uur per week, voor de rest ben ik afgekeurd. Meer dan één sociaal uitje per week zit er niet in. Als ik te veel doe, verergeren de migraines en zenuwpijnen en lig ik dagen in bed.
Ik slaap elke nacht elf uur, maar sta altijd diep vermoeid weer op
Mijn wereld is klein geworden. Kennissen zie ik niet meer, goede vrienden zijn gelukkig gebleven. Bovendien heb ik een lieve partner die voor me zorgt, maar me niet betuttelt. Ik kijk vooral naar wat er nog wel mogelijk is, zoals koffiedrinken in het park en een fijn gesprek. Ik heb leren genieten van kleine dingen.
Ik wil niet dat mensen bang worden van mijn verhaal, maar ik wil iedereen wel waarschuwen: draag altijd een lange broek en sokken als je de natuur in gaat. Heb je een teek, verwijder die dan zo snel mogelijk met een speciale tang en houd de plek in de gaten. Je krijgt niet altijd die typische rode kring als het een besmette teek was, ook griepachtige klachten, spierpijn of hoofdpijn na een tekenbeet zijn signalen. Ga daar altijd mee naar de huisarts. Hoe eerder lyme wordt behandeld, hoe groter de kans op herstel.”
Dit artikel verscheen eerder in Plus Magazine juli 2026. Abonnee worden van het blad? Dat doe je in een handomdraai.
