Als traplopen niet meer gaat, kan een traplift de ideale oplossing zijn. Met een traplift kun je langer zelfstandig thuis blijven wonen. Maar wat kost een traplift eigenlijk? En mag je zelf kiezen, of doet de gemeente dat voor je?
Veel mensen stellen de aanschaf van een traplift uit. Zonde, want traplift geeft je vrijheid. Wie eenmaal het besluit heeft genomen een traplift in huis te halen heeft twee keuzes: zelf kopen of een aanvraag doen bij de gemeente. Een particuliere aanschaf is duur, de gemiddelde prijs voor een traplift is 7.500 euro, maar de prijs hangt sterk van de situatie en het type traplift.
De meeste mensen doen voor een traplift een aanvraag bij het Wmo-loket (Wet maatschappelijke ondersteuning) van de gemeente. Kies je voor een vergoeding ‘in natura’ dan vergoedt de gemeente na goedkeuring de traplift, maar is de keuze meestal beperkt. Kies je voor een eigen bijdrage, dan heb je meer keuzevrijheid, maar betaal je vaak een deel van de kosten zelf.
Wat ik vooraf moet weten
Voordat je een aanvraag indient bij de gemeente, is het slim om je te informeren over de mogelijkheden van een traplift. Vraag buren of vrienden die er een hebben naar hun ervaringen. Wat vinden zij ervan? Loop eens binnen bij een winkel voor revalidatiehulpmiddelen. Of vraag een onafhankelijke cliëntondersteuner van de gemeente om raad. Die geeft je praktische informatie en kan je ook vertellen hoe je de aanvraag moet doen.
Ik kom in aanmerking voor een traplift, wat mag ik kiezen?
Na het indienen van de aanvraag komt de Wmo-consulent bij je thuis om te bepalen wat je behoeften zijn. In een ‘keukentafelgesprek’ worden de criteria voor vergoeding besproken: de noodzaak van de voorziening, andere opties zoals verhuizen en je financiële situatie. Gemeenten kijken meestal naar de goedkoopste adequate oplossing en dat betekent dat design en extra opties vaak beperkt zijn. Na het keukentafelgesprek neemt de gemeente binnen zes tot acht weken een besluit. Bij goedkeuring krijg je een indicatie van de gemeente. Je kunt dan kiezen voor zorg in natura – de keuze is dan beperkt, want de gemeente verzorgt de levering en installatie. Meestal zijn er dan inkoopcontracten gemaakt met leveranciers: doorgaans mag je alleen trapliften uit hun assortiment kiezen. Een alternatief is een persoonsgebonden budget (pgb). Daarmee kun je zelf een traplift kiezen, dus dat geeft meer vrijheid, maar vaak betekent dat bijbetalen.
Welke trapliften zijn er?
De bekendste traplift is de stoellift. De zitting, voetenplank en armleggers kun je inklappen zodat de trapopgang vrij blijft voor andere gebruikers. Rolstoelgebruikers maken gebruik van de plateaulift. Deze voorziening vraagt meer ruimte dan een gewone traplift. Er zijn ook trapliften met een verzwaarde constructie. Er zijn ook trapliften voor buitengebruik of in het trappenhuis van een appartementencomplex.
Welke kosten kan ik verwachten?
Voor een traplift betaal je in 2026 een vaste maandelijkse eigen bijdrage van 21,80 euro aan het CAK, een organisatie die berekent hoeveel je moet betalen voor Wmo-zorg en voor de Wet langdurige zorg (Wlz). Als je gekozen hebt voor een pgb, dan mag de traplift niet duurder zijn dan het verstrekte budget. Anders kun je het verschil zelf bijbetalen. Het goedkoopste is een rechte traplift, omdat hiervoor minder maatwerk nodig is dan voor een gebogen traplift.
Baas in eigen huis
Een traplift is meestal de beste oplossing, als je de keuzes in ogenschouw neemt. De slaapkamer en badkamer naar beneden verplaatsen is vaak duur en kan niet altijd. Verhuizen, is voor de meeste mensen niet aantrekkelijk. Uit alle onderzoeken blijkt dat we het liefst zo lang mogelijk thuis wonen. Dankzij een traplift hoef je niet te verhuizen, heb je de vrijheid om in alle kamers van je huis te komen en blijf je dus zelfredzaam. Zo blijf je baas in eigen huis.
Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met de lift-experts van TKE-trapliften.nl
